fbpx
Menu

Nooit kleintjes!

 

Bevindingen op een nieuw pad

 

Zoals jullie vorige week al lazen ben ik compleet geobsedeerd geraakt door het vissen op half water, oftewel het pelagic vissen op écht grote snoekbaars. En dat is deze week bepaald niet verminderd! Sterker nog, de afgelopen week (behalve gisteren) heb ik volledig besteed aan het trainen en het finetunen van mijn materiaal voor deze zeer specifieke visserij. Elke dag heb ik een sessie van zo’n drie uur pelagic vissen ingepland, en elke sessie is er ook vis gevangen. Daarnaast heb ik afgelopen weken drie “proefkonijnen” aan boord gehad om te zien of pelagic vissen ook interessant is om als vistechniek tijdens de gidsdagen aan te bieden, en aangezien ik drie superenthousiaste proefkonijnen aan het eind van de dag afzette aan de helling, gaan we dit dus ook doen.

 

Natuurlijk moeten we nog ontzettend veel leren hierover, en maken we ongetwijfeld nog enorm veel fouten die de mensen die dit al langer doen niet meer maken, maar de resultaten liegen er bepaald niet om! Met over de twintig vissen van 60 tot 88 centimeter, en vier verspeelde vissen die nog veel groter waren denk ik op de goede weg te zijn, en heb in elk geval al een aantal zaken geconstateerd, die ik in dit blog graag met jullie deel!

 

Proefkonijn twee met een mooie zeventiger!

 

Vrij zicht!

 

De eerste constatering is gelijk de simpelste: Je wilt ruim zicht hebben tijdens het pelagic vissen, met name op je scherm. Je moet immers ook op zoek naar de vage signaaltjes die nét buiten je bundel vallen, want ook dit zou zomaar een dikke tachtiger kunnen blijken als je er goed boven hangt!

Bij mij aan boord bevinden zich tegenwoordig dus standaard een fles Glassex en een microvezeldoekje om de watervlekken van het scherm (en van mijn polaroidbril) af te vegen. Met name bij felle zon kunnen deze kalkvlekken echt hinderlijke obstakels in je waarneming zijn, dus ik poets mijn scherm meerdere malen per dag op voor het beste zicht. En wat vrij zicht betreft: wen jezelf ook aan om elke paar seconden even van je scherm op te kijken, en op de scheepvaart om je heen te letten! Doordat je je zo sterk op je scherm focust schiet dat er nog wel eens bij in, met alle gevaren van dien!

 

Verslavender dan Netflix! Maar blijf je omgeving en de scheepvaart in de gaten houden.

 

Focus op groot!

 

De verleiding ontstaat in het begin vaak om elk snoekbaarssignaal aan te prikken, maar bespaar jezelf in dit geval de moeite. Kleine visjes (<60 centimeter) zullen ook interesse in je grote shad tonen, maar deze meestal niet pakken. Je vist immers met flinke lappen rubber, bedoeld voor grote vissen! Probeer dus echt de hele grote signalen eruit te pikken, zodat je geen tijd verspilt aan smurfen die met je shad gaan lopen spelen.

 

Daarnaast zul je zien dat er nog altijd héél veel brasems op onze wateren zit! En ook die geven een groot signaal op je scherm! Wanneer het signaal “wegvlucht” voor je shad kun je ervan uitgaan de verkeerde soort te hebben aangevist. Wanneer je meerdere vissen bij elkaar ziet liggen is de kans dat het brasems zijn ook erg groot. Met mijn livescope-systeem kan ik redelijk goed soorten onderscheiden, en elke soort toont zijn eigen gedrag. Waar de brasems vaak al voor de boot, maar zeker voor de shad vluchten, blijken de snoekbaarzen juist territoriale hufters, die gelijk alles aanvallen wat in hun buurt komt. Heb nooit geweten dat het zulke agressieve vissen waren! De meervallen die ik ben tegengekomen zijn daarentegen juist weer uiterst relaxt: Vaak blijven ze gewoon hangen, komen alleen even rustig snuffelen of zwemmen langzaam weg. Uiteraard hoop ik er binnenkort nog eens eentje te kunnen foppen, maar dat is tot dusverre nog niet gelukt.

 

En wat de fishfinder betreft: Eigenlijk kun je bij deze visserij niet echt zonder de nieuwe technologieën als LiveScope, PS30 of Lowrance Live View. Natuurlijk is ook met Side Imaging en 2D sonar vis te vangen, maar deze nieuwe systemen geven zoveel meerwaarde dat de investering erin compleet gerechtigd is. Met mijn LiveScope in 20 meter forward mode kan ik letterlijk signalen ver voor de boot opzoeken, wat mijn zoektijd veel korter maakt. En snel vis lokaliseren is het belangrijkste aspect binnen deze visserij! Het vissen zelf stelt eigenlijk niet zoveel voor, maar toch zijn er ook hier weer wat belangrijke punten:

 

Proefkonijn drie met ook een zeventiger.

 

Dun en zwaar

 

In deze visserij draait alles erom om vissen snel te vinden, maar ook snelheid is van belang! Vaak is de vis aan het zwemmen, of blaast de wind je boot van de vis af voor je hebt kunnen aanprikken. Je wil dus zo snel mogelijk je aas bij de vis hebben wanneer je die hebt gelokaliseerd! Hiervoor gebruik ik behoorlijk zware loodkoppen, in combinatie met een flinterdun lijntje. De afgelopen week ben ik van 40-grams koppen naar 50-grams koppen gegaan, en is mijn lijndikte van 14/00 naar 10/00 gekrompen. En dat heeft een prima effect op de aanvissnelheid gehad, waarbij het tevens makkelijker is geworden om zwemmende vissen te volgen met je shad (Dank voor de Tip Koen!). Ik gebruik overigens uitsluitend lus-in-lus verbindingen voor braid naar fluorocarbon. De fancy-verticaalknoopjes met aangesmolten bolletjes op de leader bleken bij de eerste de beste echt grote vis helaas niet afdoende. Stevigheid op de eerste plek dus!  De 55-grams Iron Claw pelagichengel is weliswaar stevig genoeg om de haak te zetten in de knalharde snoekbaarsbekken, maar is vergevingsgezind genoeg om dit soort dunne lijnen niet gelijk in tweeën te meppen op een vis. En mijn huidige Mustad Wish lijn in 10/00 heeft volgens de opgave dezelfde trekkracht als de oude Ultrex 14/00 lijn, dus we kunnen met een gerust hard aanperen op een mooie aanbeet!

 

En wat die aanbeten betreft: Ook die verschillen van vis tot vis! De ene vis kleunt er mokerhard op, waarbij de hengel bijna uit je handen wordt gebeukt, terwijl je de andere aanbeet niet eens kunt waarnemen. Vermoedelijk komt het door een verschil in aanbeten door de hoek waaronder de vis op je aas af komt. Mijn ervaring is dat wanneer de vis “van opzij” komt, de aanbeet duidelijk voelbaar is, maar wanneer deze “van onder” komt het een heel ander verhaal is: De vis “schuift” dan over het aas heen, waardoor je weinig feedback op je top krijgt. Inmiddels heb ik leren aanslaan op zicht (weer een voordeel van LiveScope!), en is het 9 van de 10 keer gewoon raak! De ene vis die wordt gemist pakt trouwens een tweede keer vaak gewoon weer, dus blijf bij een misser op je scherm letten of de vis er nog is!

 

De eerste aanbeet sloeg ik mis, maar de vis pakte gelijk weer!

 

Al met al heb ik in deze drukke week dus weer enorm veel bijgeleerd over deze supergave visserij van het diepe water (voor mij begint het bij zeven meter), en hebben we door alle successen ook enorm veel vertrouwen hierin gekregen! Al meer dan 27 jaar staat mijn PR snoekbaars al op 96 centimeter, lafjes en bij toeval gevangen op een stuk voorn, maar voor het eerst in al die jaren begin ik te geloven dat dat PR ooit zal gaan sneuvelen! Door jezelf te bekwamen in deze techniek maak je de kans hierop in elk geval een enorm stuk groter.

 

Hopelijk kun je iets met deze tips in je eigen visserij, en zo niet heet ik je uiteraard van harte welkom aan boord om dit onder professionele begeleiding te komen proberen! Bij ons aan boord vis je immers met de juiste materialen en met de gamechanger van de afgelopen decennia: de Garmin LiveScope!

 

Welkom aan boord!

1 thought on “Pelagic vissen, kwaliteit boven kwantiteit!”

  1. Erik Haaijema schreef:

    Geweldig, mooi man!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.