Menu

Hier laten we alle stress achter..

 

Week van de Werkstress

 

Het zal je wellicht zijn ontgaan, maar met deze vrijdag sluiten we de internationale Week van de Werkstress af. Was het vroeger een dag; tegenwoordig heeft men er een hele week voor uitgetrokken, en dat is niet geheel onterecht. Ik heb immers zelf uit eerste hand mogen ervaren hoe negatieve stress je zowel mentaal als fysiek sloopt, dus alle aandacht is wat mij betreft volkomen terecht.

 

Het is in mijn ogen dan ook verwonderlijk hoe de maatschappij hier momenteel mee omgaat: Alle zorg en inzet is er op gericht om de mensen die door stress uitvallen weer terug te krijgen op de positie die die stress veroorzaakt heeft. Een wat mij betreft niet al te intelligente benadering van een steeds groter wordend probleem in deze tijd. Persoonlijk denk ik dat wanneer iemand in een bepaalde functie uitvalt, de efforts zouden moeten zijn gericht op een carrièreverandering in plaats van een reïntegratie, want uitvallen doe je natuurlijk niet zonder reden.

 

Tijdens mijn eigen reïntegratie was het vissen een enorm heilzame activiteit, waarbij ik letterlijk alle stress bij de helling achterliet en met een frisse wind door de gedachten afvoer naar de visgronden. Vangen kwam wat dat betreft pas op de tweede plaats. Tijdens mijn ziekteperiode zat ik elke dag minstens een paar uurtjes op het water, en ik weet zeker dat dat een enorme bijdrage aan mijn persoonlijke herstel heeft geleverd. Gelukkig was ik in die periode onder behandeling van een bedrijfsarts die zelf ook graag viste, dus daar had ik mazzel aan! Het begrip was er immers al.

 

Carrière

 

 

Eigenlijk was het me toen al duidelijk dat het zinloos zou zijn om terug te keren naar mijn toenmalige werkkring, en ik op de één of andere manier een carrière in het sportvissen zou moeten gaan opbouwen. Helaas kreeg ik last van koudwatervrees, waardoor ik nog twee jaar heb lopen aankloten in een baan die niets meer voor me betekende dan een paar rotcenten aan het eind van de maand. Het heeft uiteindelijk dan ook geen stand gehouden, en dat opende de deur naar een carrière die me, hoe onzeker en volatiel ook, wél uitdaagt om het beste uit mezelf te halen.

 

Er is zo veel veranderd sindsdien! Waar ik onze gehele woonkamer zou kunnen behangen met de officiële waarschuwingen, die ik bij mijn oud-werkgever heb ontvangen over mijn gedrag naar klanten en collega’s toe, betalen mensen me nu zelfs vorstelijk om een dag met me op een klein bootje te zitten. En aangezien er tot dusverre nog niemand vanaf is gesprongen, ervaart men dat zelfs blijkbaar als prettig. De meesten komen zelfs terug! 

 

Vissen als baken in een stressvolle wereld

 

Voor mij is het duidelijk dat de stap naar fulltime sportvisser de beste is die ik ooit heb kunnen maken, en waarschijnlijk ook mijn redding. Ondanks de grote financiële onzekerheid die het oplevert, merk ik aan alles hoe de stress me langzaam maar zeker begint te verlaten: Zo ontbijt ik bijvoorbeeld tegenwoordig weer. Jarenlang heb ik dat niet gedaan, en erg gezond is dat natuurlijk niet. Ook slaap ik beter en langer, en is eigenlijk mijn hele welbevinden sterk verbeterd sindsdien.

 

Het ligt voor de hand dat die heilzame werking niet alleen mij ten dienste heeft gestaan, want ik hoor dit soort verhalen vaker. Tot op het bot overspannen mannen en vrouwen, die door het vissen weer herstellen zijn talrijk, en ik ben er van overtuigd dat dit meer aandacht verdient dan nu het geval is. En of dat nou roofvissen met de boot, karpervissen of feederen is, is niet relevant. Het is allemaal prima.

 

Hier ligt wat mij betreft dan ook een enorme kans voor onze overkoepelende organisaties (Sportvisserij Nederland en de federaties) om zich te profileren als de verschaffer van een oplossing (of in elk geval een afleiding) van de steeds hectischer en stressvoller wordende maatschappij. Helaas bleef het deze Week van de Werkstress oorverdovend stil wat dat betreft, maar wellicht is het een idee om volgend jaar groots uit te pakken qua publicitaire activiteit over dit onderwerp. We hebben de maatschappij iets waardevols te bieden, en dat mag wat mij betreft ook verteld worden!

 

 

Goed weekend!

 

 

3 thought on “Geen stress”

  1. Jeroen schreef:

    Mooi verhaal, herkenbaar ook, fijn dat je het wilde delen! ga ervoor, je bent goed bezig.. dat zouden meer mensen moeten doen 😊

  2. Info@markstimmerbedrijf.nl schreef:

    Inderdaad heel herkenbaar. En nu? gaan voor je passie.

  3. Frans Boonstra schreef:

    Wow. Wat een mooi stuk Johan. En op een aantal punten heel herkenbaar, met eenzelfde carrièremove tot gevolg met dezelfde positieve ervaringen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.