Menu

Op weg naar weer een dag heel hard werken voor een visje.

Taaie boel

We kunnen er lang of kort over uitweiden, maar hoe het ook zij; de afgelopen week was het maar slecht qua vangsten bij mij aan boord.

Gelukkig vingen we elke dag toch nog wel wat, maar daarvoor moesten we dan ook enorm veel kilometers maken. Het begon me gaandeweg deze week dermate te frustreren, dat ik mezelf aankomende week maar even heb vrij gepland om me te bezinnen, en van mijn chagrijn af te komen. Het maakt me namelijk geen makkelijker mens voor mijn omgeving als ik humeuriger van het water af kom dan ik er op ging..

Excuses

Wij vissers zijn onder dit soort omstandigheden altijd ontzettend goed in het verzinnen van excuses. Te hoge luchtdruk. Te helder. Te troebel. Beroepsvisserij. Enfin; we kennen ze allemaal.

Persoonlijk vind ik dat echter te makkelijk. Ja, genoemde zaken hebben zeker invloed, maar met mijn aantallen “vlieguren” in het gebied zou ik er toch meer uit hebben moeten halen dan het handjevol vis wat er de afgelopen dagen per dag uit kwam.

Wellicht had ik andere stekken kunnen opzoeken, kunnen experimenteren met aaspresentaties of op andere tijdstippen het water op kunnen gaan. Kortom, ik leg de verantwoordelijkheid bij mezelf, en dat verklaart ook mijn slechte humeur van de laatste dagen. Ik kan namelijk alleen mezelf verantwoordelijk houden.

Parallel

Wanneer ik echter de parallel trek met de hengelsport als sector, mis ik die mate van verantwoordelijkheid nemen behoorlijk.

Men buitelt over elkaar heen om te klagen. Over de overheid, over de beroeps, over het waterbeheer, en vooral over elkaar! Manmanman, wat heb je in onze sport veel kleine zieltjes rondlopen, en helaas hebben die door sociale media nog een platform ook.

Het is daarom dat ik zelf zo ver mogelijk wegblijf van allerlei openbare groepen, en ook even flink de bezem door mijn “vrienden” heb gehaald. Met sommigen had ik namelijk geen vijanden meer nodig.

Actie!

Mij is altijd geleerd om in actie te komen als ik iets veranderd wil zien, en dat is ook precies wat ik de afgelopen tijd heb gedaan.

Betreffende de misstanden in de beroepsvisserij weten jullie wel dat ik enige tijd geleden een Wob-verzoek heb ingediend bij de Rijksdienst voor ondernemend Nederland, en inmiddels zijn de resultaten daarvan binnen. Deze heb ik doorgespeeld aan derden die hiermee aan de slag gaan, en ondanks het scheutige gebruik van de lakstift is er nog best wat interessante informatie uit de stukken te peuren.

Wie ook in actie zijn gekomen, zijn de initiatiefnemers van de BNHO, de belangenorganisatie voor Nederlandse hengelsportondernemers. Het is exemplarisch voor de sector dat dit zo allejezuslang heeft moeten duren, en dit toont maar weer aan hoe deze sector als los zand aan elkaar hangt.

Desondanks is het gelukt, en ik maak een diepe buiging voor de mensen die hier volhardend aan zijn blijven trekken! Als lid van het eerste uur zal ikzelf ook gevraagd en ongevraagd input geven als dat nodig mocht zijn.

Zelf doen

De moraal van het verhaal is dat je altijd zelf verantwoordelijk bent voor je eigen ongeluk, en dat je met klagen nergens komt.

De hengelsport heeft een enorm potentieel als verdienmodel, en daar profiteren zowel de hobbymatige sportvissers als de visstand van! Een goed georganiseerde professionele hengelsportsector kan immers maatregelen afdwingen om de visstand te beschermen en te verbeteren.

Dus zint iets je niet? Kom in actie!

 

Goed weekend!

1 thought on “Doe het zelf!”

  1. Peter Dansen schreef:

    Mooi verhaal Johan. Er zijn maar weinig mensen met deze zelfreflectie. Spreekt me erg aan,. Ik kom zeker nog een keer bij je vissen en zelfs al vangen we niks: een dagje Biesbosch is sowieso al een feestje!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.